آخه شمال بودم وسایلم رو بردم که بقیه داستانو بذارم اما وقت نکردم در ضمن تایپستم هم یه ذره تنبلی کرد فصل آخر(۱۰)را فردا میذارم . نظر یادتون نره 
راستی داستان بعدی الهه ناز هست 
آغازسال نو بود. براي نيكا هيچ شور و اشتياقي بهمراه نياورد. او با همان چهره غمزده بر سر سفره هفت سين نشست و لحظه وقوع سال نو با چشماني اشكبار و در سكوت آرزو كرد زندگيش سامان يابد و اين در حالي بود كه خود نيز با لبخندي تمسخر آميز به خواسته اش مي انديشيد .
بخاطر همین داستان رو تند تند می ذاشتم امیدوارم لذت برده باشید بقیه داستان رو یعنی فصل آخرش رو شنبه می ذارم . با تشکر.نظر یادتون نره
جلوي آينه نگاهي به صورتش كرد، بيمارگونه بنظر مي رسيد، ولي مسلما كسي چيزي نخواهد فهميد.آنها گمان خواهند برد كه او از پايش رنج ميبرد، البته بشرط آنكه مادر بتواند جلوي دهانش را بگيرد. صداي مادر را مي شنيد كه مي گفت: باز چشات قرمزه، ديشب خوب نخوابيدي؟
نيكا از شدت درد فرياد مي كشيد پرستاربار ديگر فشارش را كنترل كرد و مايوسانه سري تكان داد وگفت: نميشه خانم فشارش پايينه، نمي تونم مسكن ديگه اي بهش بزنم .
نيكا كاملا كنارزمين قرار گرفت و گفت: گزارشگر ، داور و تنها تماشاچي بازي آماده است شروع كنيد.
راننده رو به دكتر كرد وگفت: اونجاست آقاي دكتر رسيديم.